W świecie zmniejszyła się liczba krajów,w których kara śmierci jest dopuszczalna

http://www.dw.de/

Organizacja praw człowieka Amnesty International przedstawiła raport na temat stosowania kary śmierci na świecie w 2014 roku. Tylko ona stosowana w 22 krajach - 20 lat temu było ich prawie dwa razy więcej.
Zasad prawa międzynarodowego kara śmierci bezpośrednio nie zabrania. Jednak Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych ONZ nakazuje pewne minimalne standardy, w tym i dla tych krajów, które w dalszym ciągu stosować karę śmierci.
Tylko za najcięższe przestępstwa
W ogóle w prawie karnym najbardziej poważne przestępstwo jest uważany za umyślne zabójstwo (art. 6, Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 16 grudnia 1966 r. / MPPOP). Wraz z tym istnieje długa lista domniemanych przestępstw, za które zostały wydane wyroki śmierci, jak np. handel narkotykami, posiadanie narkotyków, czy korupcja. W Zjednoczonych Emiratach Arabskich w 2014 roku kara śmierci była za zdradę małżeńską, w Arabii Saudyjskiej - za "czary", w Pakistanie i Iranie ludzi winić skazany na śmierć za "bluźnierstwo" i "obrazę proroka".
Wyrok może być wydany wyłącznie zgodnie z prawem, tylko przez właściwy sąd i tylko w przypadku, gdy oskarżony w chwili popełnienia zbrodni był w wieku powyżej 18 lat. Kara śmierci nie stosuje się w odniesieniu do kobiet w ciąży (w. 6,MPPOP). Organizacja praw człowieka Amnesty International (AI) w swoim najnowszym raporcie dotyczącym stosowania kary śmierci na świecie zauważa: "W większości krajów, w których w 2014 roku zostały wydane wyroki śmierci lub kara śmierci była wyegzekwowane, procesy sądowe nie są zgodne z międzynarodowymi standardami rzetelnego procesu sądowego".
W raporcie AI po raz kolejny wyraża obawy, że wielu tak zwanych "uznania", które służą jako podstawa do wydania wyroku śmierci, zostały uzyskane torturami. Tak więc, według AI, w Iranie niektóre z tych "spowiedzi" przed rozpoczęciem procesu zostały pokazane w telewizji.
Mimo, że dzieci i kobiety w ciąży nie mogą zostać skazani na karę śmierci, z raportu AI wynika, że w Iranie, a także na Malediwach, w Nigerii, Pakistanie, Arabii Saudyjskiej, Jemenie i na Sri Lance wyroki śmierci zostały wydane lub znajdują się w rodzaj w odniesieniu do tych, którzy byli w wieku poniżej 18 lat w chwili popełnienia określonego czynu. Często wiek oskarżonych jest kontrowersyjna, tak jak wielu ludzi w tych krajach nie mają oficjalnego aktu urodzenia.
Protokół przeciwko karze śmierci
Drugi protokół Fakultatywny do MPPOP, mający na celu zniesienie kary śmierci, został przyjęty w 1989 roku przez Zgromadzenie Ogólne ONZ. Kraje, które i ratyfikowały protokół, w ogóle zniesiono karę śmierci. W tym samym czasie protokół pozostawia krajom możliwość dokonać rezerwacji, która przewiduje wznowienie stosowania kary śmierci w czasie wojny. Do końca 2014 roku uczestnikami protokołu nierdzewnej 81 kraj, trzy państwa - wyspy Świętego Tomasza i książęca, Angola i Madagaskar - podpisał, ale jeszcze nie ratyfikowały protokół.
Organizacja państw amerykańskich (OAS) przyjęła również w 1990 r. protokół w sprawie zniesienia kary śmierci w czasie pokoju. Z 35 krajów-członków ŻAR 13 państw ratyfikowały dokument i zniesiono karę śmierci. W wielu krajach Ameryki Północnej i Południowej nadal wydawane wyroki śmierci, jednak tylko w USA ich podjudzeni.
Europa wobec egzekucji
W 1982 roku Rada Europy oprócz swojego podstawowego dokumentu - Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności - przyjęła protokół dodatkowy nr 6 w sprawie zniesienia kary śmierci w czasie pokoju. Ten protokół ratyfikowały 46 z 47 państw członkowskich Rady Europy - wszystko, z wyjątkiem Rosji. Poza tym, jedynym krajem europejskim, do tej pory nie объявившей moratorium na karę śmierci, pozostaje Białoruś - jest to jedna z przyczyn, która nie pozwala jej stać się członkiem Rady Europy.
W 2003 roku w życie weszła artykuł protokół nr 13 do Europejskiej konwencji praw człowieka, która reguluje kwestie zniesienia kary śmierci we wszystkich okolicznościach. Z jego ratyfikacją znosi się karę śmierci w czasie pokoju, jak i wojny, przy czym nie dopuszcza się żadnych zastrzeżeń. Takie całkowite zniesienie kary śmierci jest dziś jednym z warunków przystąpienia do Unii Europejskiej.
Moratorium ONZ
Niemcy i jej europejscy partnerzy opowiadają się za zniesieniem kary śmierci na całym świecie. Tak, w 2007 roku kraje członkowskie UE aktywnie poparli rezolucję ONZ w sprawie wprowadzenia moratorium na stosowanie kary śmierci. Uchwała w sprawie wprowadzenia globalnego moratorium na karę śmierci wnosi pod obrady Zgromadzenia ogólnego ONZ co dwa lata i stopniowo zyskuje coraz więcej zwolenników. Ostatnie głosowanie w Zgromadzeniu odbyła się w grudniu 2014 roku: 117 krajów wyrazili poparcie dla moratorium, 38 państwa wystąpili przeciwko i 34 wstrzymało się od głosu przy głosowaniu.

Ukraina zwróciła się do Międzynarodowego Trybunału co do zabójstw na Majdanie

Sekretarz Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) otrzymał od rządu Ukrainy deklarację  o wyrażenie jego jurysdykcji co do przestępstw, które rzekomo zostały popełnione w kraju w okresie od 21 listopada 2013 do dnia 22 lutego 2014 roku.

Wniosek został złożony zgodnie z art 12 (3) Statutu Rzymskiego, Międzynarodowego Traktatu, który służy jako Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego. Według tego artykułu, jeśli "jest wymagane uznania jurysdykcji państwa, które nie jest stroną niniejszego statutu wtedy państwo może, w drodze oświadczenia złożonego sekretarzowi uznać tą jurysdykcję, która ma stosunek do zbrodni. 

Państwo współpracuje z Trybunałem bez wyjątków..."

Oznacza to, że teraz Międzynarodowy Trybunał Karny ma prawo do zbadania ewentualnych przestępstw, które rzekomo zostały popełnione w tym okresie.

Sama akceptacja jurysdykcji MTK, nie jest przesłanką do wszczęcia dochodzenia. Prokurator MTK musi się zdecydować, czy podane informacje są wystarczające do wszczęcia postępowania i odnieść się do odpowiedniego wniosku oraz zwrócić do sędziów.

Nawet jeśli dochodzenie się rozpocznie, to prokurator musi zadecydować na podstawie uzyskanych dowodów, lub zwrócić się do sędziów o wydanie nakazów aresztowania lub wezwania do stawienia się w sądzie osób oskarżonych o popełnienie przestępstwa podlegające jurysdykcji MTK .

Jurysdykcja MTK obejmuje najpoważniejsze zbrodnie międzynarodowe. Jest ona ograniczona do zbrodni ludobójstwa, agresji, zbrodni przeciwko ludzkości i zbrodni wojennych. Ich definicja zawarta w Traktacie ustanawiającym sąd - czyli w Statucie Rzymskim . Dzisiaj Statut Rzymski obejmuje 122  państwa.

Państwo może podjąć decyzję o ratyfikacji Statutu Rzymskiego lub złożenia oświadczenia zgodnie z artykułem 12 (3) Statutu o powołanie się na jurysdykcję sądu w konkretnej zbrodni. Rada Bezpieczeństwa ONZ też może zwrócic się do MTK z prośbą o wszczęcie postępowania karnego.

Ukraina podpisała Statut Rzymski 20 stycznia 2000, ale jeszcze nie ratyfikowała tego dokumentu.

Kolejna masakra w Syrii

Obserwatorzy ONZ potwierdzają, że skutkiem piątkowego ostrzału w syryjskim mieście Hula zginęło ponad 110 cywili, a około 300 zostało rannych, w tym dzieci. Masakrę w Huli uważa się za najbardziej krwawy i bezlitosny dla cywili epizod w trakcie 14-miesięcznej wojny w Syrii.

(© AP Photo/Rodrigo Abd)

Miasto Hula jest jednym z głównych punktów skupiających opozycjonistów prezydenta Baszara el-Asada. W odpowiedzi na słowa krytyki napływające z całego świata, Damaszek oskarżył powstańców o zbombardowanie miasteczka. Rebelianci winą za bombardowanie obarczają jednak rząd prezydenta Baszara.el-Asada. Według opozycji, siły narodowe otworzyły jako pierwsze ogień w kierunku demonstrantów, którzy protestowali przeciwko poczynaniom władz kraju. Bojówki zbrojne miały strzelać do wszystkich mieszkańców, w tym dzieci, kobiet i ludzi starszych.

Rada Bezpieczeństwa ONZ w niedzielę o 20.30 zebrała się, aby przedyskutować te sprawę. Działający w Syrii obrońcy praw człowieka krytykują ONZ za brak skuteczności. Niektóre źródła informują, że posiedzenie Rady Bezpieczeństwa zwołane zostało dopiero po tym, jak Rosja odmówiła podpisania oświadczenia potępiającego masakrę w Hula.

Jak donoszą media, po obradach RB ONZ wciąż nie mamy winnych za masakrą. Chociaż krwawe piątkowe wydarzenia wzburzyły społeczność światową i oburzyły międzynarodową opinię, nadzwyczajne spotkanie ONZ niewiele nowego wniosło do sprawy. Stwierdzono, że odpowiedzialność reżimu nie jest przesądzona, a mieszkańcy Huli zginęli od strzałów z bliska oraz odłamków artylerii.

Wydarzenia w Syrii po raz kolejny ujawniają nieskuteczność systemu pokojowego ONZ. Pojawiające się przy okazji każdego konfliktu pytanie o sens działalności Rady Bezpieczeństwa znów nabiera sensu. Po raz pierwszy chyba na ostrą krytykę siły pokojowe naraziły się nie ingerując w trakcie ludobójstwa w Rwandzie, każda kolejna trudna sprawa nie poprawia oceny społeczności. Nieskuteczność tę przypisywać się zwykło kilku czynnikom, w głównej części jednak spoczywaniu władzy decyzyjnej w wąskim gronie państw. Dlatego w sprawie Syrii cytuje się obecnie głównie wypowiedzi prezydenta Obamy.

A prezydent USA, noblista, planuje naturalnie rozwiązać problem dzięki negocjacjom, za sprawą których i władze i opozycja w Syrii będą zadowolone. Stany Zjednoczone, a więc także ONZ, skłonne są do zastosowania rozwiązań podobnych do tych w Jemenie, dzięki czemu zostanie wybrana tymczasowa władza satysfakcjonująca wszystkie zaangażowane strony. Takie działanie jest jednak uzależnione od Rosji, która jest poplecznikiem prezydenta Asada. I znów plany Rady Bezpieczeństwa zatrzymują się na poziomie planów. Ludność Syrii liczyć może już tylko na siebie i silną presję opinii międzynarodowej, którą jednak pobudzają jedynie tak silne wstrząsy, jak ten mający miejsce w piątek.